De absolute top. Judith Durham zingt het zeer mooi mijn hersenen in: het feest is voorbij. Het feest van mijn jeugd, mijn huwelijk, het bewegen en sporten, gelukkig zijn... It's over. O ja: elke tijd heeft zijn charmes. Absoluut waar. Maar de voorbije tijd is altijd beter dan het heden omdat je niet meer geconfronteerd wordt met de problemen uit dat verleden. Die van het heden zijn er nog steeds, want daar moet je nu mee afrekenen. Maar ook die moet ik maar overwinnen. Ondanks allen die mij in de steek gelaten hebben.
Thursday, 19 August 2010
The Cats - Where Have I Been Wrong
Geen Nederpop zonder Volendamsound. Moeilijke keuze uit hun vele nummers. In moeilijke tijden val ik soms al eens terug op The Cats. Vandaar ook maar één vraag: Where Have I Been Wrong? Mensen die het weten mogen het mij altijd meedelen via deze blog. Met mijn complexe persoonlijkheidstructuur zal ik het zeker wel kunnen lezen en begrijpen.
Normaal-Oerend hard
Prettig gestoord nummertje met een nog gestoorder ritme en ontknoping. Om te bevestigen dat snelheid dodelijk is. Zouden ze constant moeten spelen in de cabines van de vrachtwagens die om de twee tot drie dagen onze autostrades blokkeren en honderden andere bestuurders in gijzeling nemen. Dat hebben "die van de Achterhoek" goed gezien en dus mogen ze zich zeker "Normaal" noemen..
Pussycat ♫ Mississippi [High Quality]
Tot mijn eigenste verwondering moet ik vaststellen dat vier van de vijf TOP-oldtimers uit de sectie "Nederpop" komen. Nu hadden die "Hollanders" wel veel succes in de jaren zestig, zeventig. En't was nog leuke dansmuziek ook. Elk van de liedjes heeft zijn eigen geschiedenis waardoorheen (wat een woord) mijn eigen geschiedenis liep en nog loopt... Die privé-histories hou ik voor mij. Ik weet niet wie er allemaal in mijn blog kijkt en wil geen oude wonden open halen. Ook geen voedsel geven om een etiket op mij te plakken wat ik niet verdien. Hang al vol van die "etiketten". Zal dat later misschien nog wel eens doen. Veel luistergenot, en kijkplezier, met Pussycat.
Wednesday, 18 August 2010
The Beatles - Nowhere Man, Lyrics
Niet in de toptien, buiten wedstrijd. Alleen maar om aan te geven dat het vijftig jaar geleden allemaal begon.
En nu zeggen dat ik nog werd afgeschoten omdat ik een beatle-kapsel had. Jongens, waar is de tijd. Maar ik zal dergelijke situaties wellicht aantrekken. Als je gelukkig bent zijn er altijd wel anderen te vinden om dat geluk kapot te maken. Da's nu niet anders...Foei: zo giftig! Verklaring: ik kom net van de griffie van de Jeugdrechtbank in Hasselt. Alles heeft nu éémaal oorzaak en gevolg.
T.C.
Tuesday, 17 August 2010
Oldtimer Top (1) :Joey Dyser - 100 Years (1975)
Met uw goedvinden wijzig ik nogmaals de spelregels van mijn Toptien. Complex vindt u ook niet? Maar elk vogeltje zingt nu eenmaal zoals het gebekt is. Ik kan dus niet "simpel" acteren. Zo zal u mij moeten verslijten.
Indien u het niet doet, geen nood: ik verslijt ook wel vanzelf. Hoe gaat het er vanaf nu aan toe? Op de eerste plaats van deze Toptien komen vijf nummertjes te staan. Gedeeld op één dus. Joey Dyser mag de spits afbijten. Ik zal vanaf nu enige motivatie toevoegen aan mijn keuze. De publicatie zal dan wel even duren: ééntje per aflevering.
De clip zelf lijkt mij niet aangetast door de tand des tijds. M.a.w. deze zou kunnen naast Madonna, Shakira, e.a. afgespeeld worden. Ook de tekst is van alle tijden. En, last but not the least, er is de Emanuelle-stoel. Nog altijd in trek op rommelmarkten. Dus, ondanks de rommel, nog steeds verkocht en gekocht. Er hangt dan ook wel een geschiedenis vast aan deze stoel. Al zullen feministen daar misschien weer enig bezwaar tegen hebben. Sylvia Kristel heeft er wel wat aan verdiend. Ik bedoel aan de verfilming van de Emanuelle-verhalen. Waar is de tijd. En tot slot Joey herself. Mannelijke lezers zullen wel enig begrip opbrengen voor mijn keuze.
Het oog wil tenslotte ook iets. En aangezien de Donau niet in deze clip voorkomt, moet ik andere criteria aanleggen. Wat ik met deze dan ook gedaan heb.
Morgen zijn alle ogen op Aland (Finland) gericht en zal het tweede één-nummertje v.d. oldtimers wellicht voor overmorgen zijn. Maar: je weet nooit in België wat er uit de bus komt. Met of zonder financieringswet.
Take care.
Monday, 16 August 2010
De oldtimers...
Hierna enkele beelden van "dingen" die niet voorbij zouden mogen gaan. Maar het toch doen. Evolutie is echt niet te stoppen. Eén van de motivaties van de fotografie: vereeuwigen van die zaken waar je lyrisch van wordt. Al is het scheppen van proza niet aan mij besteed. En alvorens de ultieme oltimer liedjes op u los te laten , nog enkele andere items.
Bakharing met ajuinsaus en aardappelen...Zoals moeder het vroeger klaarmaakte: het eten van den armen mensch. With a little help from my friend (Marco Polo). Vond het recept niet van de ajuinsaus. Maar dank aan internet was er een onmiddellijke hulp. En het smaakte er nog beter om. Of was het toch de kookunst van een amateur?
Eerst twee "Mechelsche schonen" om de overgang naar de volgende oltimers wat op te fleuren. Onder de kathedraal, en kort bij het bisdom, waarmee ik geen bijbedoelingen heb (maar toch het vermelden waard) was er een verzameling van oltimers te bewonderen. De ene al mooier en "older" dan de andere. Ik haal er maar twee uit, omdat ze een emotionele waarde hebben voor mij. U zal wel raden waarom.
Steamy windows in de Fuego en de Volkswagen. Meer commentaar hoeft er niet bij. Maar: het verleden is voorbij... Forever...Al is niets eeuwig. Of toch?
Het regende nog niet toen ik in Mechelen vertrok richting
En hier waren dus wel "steamy windows". Om welke reden ze veroorzaakt werden, laat ik maar in het midden. Ik zat tenslotte op een stoomtrein. En die produceren nu eenmaal stoom. Maar het 175 jarig bestaan van de Belgische Spoorwegen mocht ik toch niet aan mij laten voorbijgaan. Of wel?
Zoals achteraf zou blijken werd Ciney op dat eigenste ogeblik getroffen door een waterballet wat zijn gelijke niet kent. De aangedampte ruiten logen er niet om. En als overmaat van ramp moest ik de hele rit, heen en terug, (tot "Purnode" wat in mijn oren hemelsmooi klonk, als je het de Waaltjes hoorde uitspreken) nog in tweede klasse zitten. U kent mijn voorbehoud daartegen van een vorige blog. Teveel volk op de trein. Het viel op dat er in Wallonië terug veel kinderen geproduceerd worden. Wellicht zullen ze hun pariteit in kamer en senaat dan over een paar jaar toch wel gaan verdienen. Ik eindig maar met een paar "specials van de Maneblussers-toren. 't Is en blijft ook een mooi Gotisch kunstwerk. Ondanks de drilboren van de G.P.
Met de hoop dat de kerktoren van Ciney en de kelders vlug mogen hersteld worden.
T.C.
Saturday, 14 August 2010
De absolute top...
Ik wou het nog wat uitstellen, maar met deze "opklaringen gevolgd door buien", dien ik af en toe naar binnen te vluchten. Verder geen bespiegelingen over onzichtbare Perseïden (heb dus dit jaar geen wens kunnen doen... Die komen toch nooit uit.) of die mooie zomer die weer voorbij is (komt volgend jaar toch terug). Doe maar wat aan "nazomeren" op deze blog. Nu "de sfeer goed is" is het ogenblik aangebroken om de "vele" lezers van deze blog mijn "top van de toppers" bekend te maken. Eerst even een wijziging van de spelregels. Ik weet het: het is niet prettig als in de loop van het spel de spelregels gewijzigd worden, maar de laatste tien jaar heb ik niets anders meegemaakt. En dus behoud ik mij het "recht" (In België is dat zo krom als de Bochel van Notre Dame in Parijs") voor om de spelregels te wijzigen. Niemand zegt dat ik slaafs de gebruiken van "Radia Gaga" moet volgen. We leven nu eenmaal in een zeer democratisch land (understatement!). Op één komen er zes nummers te staan. Drie "modernen", drie oldtimers en drie "klassieken". Eigenlijk zou ik er zes moeten zetten, maar na deze toptien heb ik wel nog wat anders in petto. Om diegene die op een onrechtvaardige, wegens "subjectiviteit", uit de toptien "gevallen" zijn, toch nog enige eer te bewijzen. En aangezien er geen politiek nieuws is - de Walen zijn gematigd optimistisch, Vlamingen let op uw kippen - hierna de top der klassieken. Schematisch wordt het dan zo: 1 Klassiek a, b en c ;
2 Oldftimers a, b en c ; 3 Modernen a, b en c. 't Is niet om het u moeilijk te maken lieve lezer en/of lezeres. 't Is gewoon om in orde te zijn met mijn geweten. Mocht ik plots afscheid moeten nemen van dit aardse bestaan, wil ik dat in eer en geweten doen en met een open vizier. In zoverre mijn ogen zich nog zullen kunnen openen. Maar da's een zorg voor later.
Ik laat nu ook a, b en c achterwege (kan u nog volgen?) omdat ik vind dat voor deze werken geen rangschikking kan gegeven worden. De enige zekerheid is dat het hier over de klassieke werken gaat. Die over 200 jaar nog even erg in trek zullen zijn. Uiteraard zit Mozart er in. Niet dat ik nu nog depressief ben, maar zijn muziek zou helpen tegen depressiviteit. Ook hij was een complexe persoonlijkheid. Waarmee ik verder ook weer niets wil zeggen. Die sterven nu eenmaal in eenzaamheid, verlaten door alles en iedereen. Of dat terecht was laat ik maar in het midden. De geschiedenis heeft het tegendeel bewezen.
De drie "klassieken" volgen hierna.
T.C.
Friday, 13 August 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)
