Total Pageviews

De evolutie is niet te stoppen? Of toch?

De evolutie is niet te stoppen? Of toch?

Saturday, 23 October 2010

Capice?

In deze wonderbaarlijk drukke week op alle gebieden blijft er blijkbaar "iets" hangen: Capice?
Na wat googelen op dat woord was één van de verklaringen dat dit  via de Maffia ingeburgerd is geraakt in onze getormenteerde streken.
Vrienden en vriendinnen, zelfs enkele kennissen, weten dat ik geen vriend ben van advocaten. Ik kan dit na tien jaar van conclusies en syntheseconclusies, spreekverbod in zittingzalen, nutteloze procedures opgestart door geldgeile advocaten, in eer en geweten zeggen. Maar deze week overtrof dat eigenlijk allemaal een beetje. Een heel klein beetje maar. Het gaat over "meester" X. Ik noem geen namen om geen lasterproces aan mijn been te krijgen. Alhoewel dit geen laster is maar "een feit". Iedereen kon het horen en zien. Het was de advocaat die "mevrouw" Els Clottemans verdedigde. Maar verder wil ik dus geen namen noemen.
In het overzicht op onze "nationale" televisiezender kwam de relatie gerecht - media ter sprake en in beeld rond het parachute-moord-proces. Of schrijf ik beter parachutemoordproces. U kiest maar.
Bij het begin van het proces werd "meester" X ondervraagd. (Waarom noemen ze die toch "meester", die advocaten?). Hij sprak tegen de ondervrager dat zij moesten een "objectief" verslag geven van de gebeurtenissen. Dat zij moesten optreden om E.C. te verdedigen en haar onschuld de wereld in te zenden...Tot slot vroeg hij de reporter: "Capice?"...Krijg nou de clere! Hij kreeg wel de stafhouder op zijn dak.
Maar in Ter Zake van donderdag was deze "meester" dat eensklaps allemaal vergeten. De reporter vroeg of hij de media niet gevraagd had "in te grijpen". Zonder enige blik of blos, van blikken en blozen, was deze "meester" zo goed om te zeggen dat hij geen beroep gedaan heeft op de media. Krijg alweer de clere...
Begrijp niet waarom ze zulke specimen "meester" noemen, tenzij "meester in de leugen" bedoeld zou kunnen worden natuurlijk... Mijn allergie tegen advocaten wordt er alleen maar groter op.
In een lopende zaak heb ik het meegemaakt dat er door de behandelende rechter stukken van tegenpartij worden toegelaten NA de opening van de zitting...De verzoekende partij moest dan deze stukken aanvaarden of uitstel toestaan...Aangezien het een lopende zaak is: verder geen commentaar of gegevens.
In een andere lopende zaak wordt er een driekwart van een bladzijde, in de conclusies, in het Frans gesteld. Nochtans zegt het Gerechtelijk Wetboek over het gebruik der talen dat er in de taal van de betrokkenen dient gesproken en geconcludeerd te worden.  En de schrijvende advocaat vind er zich wellicht een "meester in de Franse taal" door. Maar...Cassatie kan ook nog!
Prettige weekend,
T.C.

Thursday, 14 October 2010

JE REVIENS CHEZ NOUS NANA MOUSKOURI

My Choice 468 - Nana Mouskouri: A place in my Heart

JIM GILSTRAP - VIDEO Swing your Daddy

Chili - Rusland: 33 - 0

Nu de hele wereld de "opgraving, terugkomst op de aarde, wedergeboorte" van de 33 mijnwerkers uit de San José-mijn Chili met de nodige emotie heeft aanschouwd, komt het drama met de Koersk terug even in zicht. De o zo machtige Russen krijgen hier, met uitsel, een lesje in menselijkheid en vastberandeheid om de mensen onderaan in de mijn te redden. Twee maanden eerder dan verwacht. Ook al waren ze, nu eens bij god, dan bij de duivel. Nog een superlatief is dat een land en zijn regering de onderdanen niet in de steek laat. Wat Tsaar Poetin himself wel gedaan heeft. Maar ja, 't waren "maar" soldaten. Die er op berekend zijn om te sterven. Wie sterft er graag in een graftombe op  100 meter onder de zeespiegel, op de bodem van de koude Noordelijke IJszee? Happend naar een laatste molecule zuurstof. In zoverre de brand daar niet mee weg was. 
Met dit korte berichtje dus alle lof en een dikke proficiat voor Chili, zijn regering en zijn bewoners.
Bij uitbreiding zouden we ook nog een forfait-score kunnen toekennen aan Chili in de "ontmoeting" met B.P.: alle levens die daar vernietigd werden (Golf van Mexico). De wereld zal daar niet echt wakker van liggen.
't Waren maar aalscholvers, pelikanen, Jan van Gent'en, koningskrabben, dolfijnen. En zo kan ik nog wel even doorgaan.  De olieramp op de diepere waterlagen moet nog gemeten worden.
Wat "sire" Léonard betreft: daar zijn eigenlijk geen woorden voor. Behalve dan dat de kerk niets geleerd heeft uit haar geschiedenis: Copernicus, Mercator, Luther, lijkwade van Turijn, Thomas van Aquino, de Inquisitie en de Bloedraad van Alva in naam van Christus, de heksenjacht, Pius X en de Joden onder de Nazi's, Marcinkus, de discriminatie van de vrouw in de kerk... En zo kan ik ook nog wel even doorgaan. Waar hij wel in slaagt: alle tegenstanders zitten op één lijn....En de kerken zullen wellicht verder leeglopen.
Als god de mens geschapen heeft naar zijn beeld en gelijkenis? Hoe in "godsnaam" moet die god er dan uitzien?
Over de "liefde" van dochters voor hun vader...Daarover verder "geen commentaar"...
T.C.
   

Thursday, 7 October 2010

Tuesday, 28 September 2010

Monday, 20 September 2010

Vrienden, vriendinnen in Raversijde...

Zaterdag was het weer even "back in time": met de vrienden van het Sportkot naar de Atlantikwal waar we zowaar de geest van Rommel nog konden ontmoeten. Ik ben niet zo goed in woorden. Denk dat ik beter ben in "beelden". Als ik er zelf maar niet in voorkom.
En wat blijkt: de volleybalwereld is zeer klein: onze gids door de Tweede Wereldoorlog is Kristel Kürthen, echtgenote van Jean Ghyselen en vroeger speelster van Hermes Oostende en Eupen. De dag kon eigenlijk al niet meer stuk. Zelfs niet met de wapens in onze richting. Maar verder met de "rakkers" van het I.L.O.
 
Niet zozeer met Omar Sharif, dan wel een zeer hoog Jean-Paul Belmondo-gehalte, inclusief de bijhorende grappen. Klaar om achter de linies te gaan kijken.

Vier op één rij.

Ook de Duitsers speelden "vier op een rij": de witte streepjes geven het aantal neergeschoten vijandelijke vliegtuigen weer. Ze hebben het dus maar één keer gespeeld...
Genietende reflecties met het zonnetje en de vrienden na de wandeling door de loopgraven van de Atlantikwal. Tijd om de dorst te lessen...Spieren en hersenen hebben vocht nodig!
Sportkotters lusten alle biersoorten: Chimay, Leffe, Hoegaarden. Afwezig op deze foto: Duvel. Wel manifest aanwezig op de tafels.
Na  Rommel en de Enigma-machine: nog verder terug in de tijd: de Middeleeuwen.

Rommel was here...
En dus nu op naar de Middeleeuwen. Voor hen die al een klein beetje moe waren, was er een wagen voorzien. Maar Sportkotters zouden geen Sportkotters zijn als zij de wagen niet links lieten staan.
Ook in de Middeleeuwen moest er soms ballast uitgegooid worden. Alhoewel onderstaande "pose" mij herinnerde aan de koude tocht in gelijkaardige situaties uit mijn jonge jeugd. The roaring fifties... Ondertussen zeer ver weg.
In de Dark Ages werd er toch af en toe geëxperimenteerd met Clair Obscur. Waarom ook niet nu?
Na het poseren tijd om te eten...en te lachen.
Nog één foto moet ik toevoegen (eigenlijk nog vele, maar dan wordt het misschien te veel van het goede. Nu ja "goede"??): in de eerste opname zat Viv met haar rug naar het toestel. Dat is met de volgende foto verholpen.

En, tot slot, ere wie ere toekomt, omdat zij er altijd weer in slaagt om ons op een aangename manier bij elkaar te krijgen: ons aller Liesje.
Nog tweemaal twaalf maanden en dan zijn we er weer. Time goes fast. Too fast...
Met dank aan alle aanwezigen.
Take care.
Luigi.

Monday, 30 August 2010

1 / 1: Elvis Presley No More (1973)


Het gaat nu zooo gemakkelijk, niet moeilijk (meer), om clips of andere YouTube toestanden te publiceren op mijn blog dat ik niet meer kan volgen met de teksten. Al zal niemand daar echt wakker van liggen. Ik denk nog altijd dat ik blijf als ik schrijf. Zo lang ik leef kan ik er dan maar zelf geniet van hebben. Van de songs en de "Tubes". De kwaliteit van de beelden is beter dan op Facebook. Daar zijn wel veel vrienden, maar het blijft een zeer oppervlakkige bedoening. En aangezien ik hier ook het idee heb dat het nogal privé is, doe ik mijn ding  maar op de blog. Vind het, ondanks de eenzaamheid, iets intiemer. Al is het dan maar intiem met mezelf. That's life.
Elvis dus. Als hij niet tuishoort op een toptien, dan zal wel niemand er op thuishoren. En "No More" gaat alweer over voorbije relaties. Zou ik daar dan toch een trauma van hebben? Maar zoals in vele voorgaande gevallen, met die ene selectie laat ik tien andere steengoeie nummers achterwege. Ook dat is het leven. 't Is tijd om te gaan bowlingen...Of is het bowlen? 't Is in ieder geval gooien met een bal en niet drinken uit een bokaal.
T.C.   

1 / 1: Bee Gees - Massachusetts


The BeeGees hebben als familie ook hun kruisjes gehad: Andy sterft op jonge leeftijd aan myocarditis en hartstilstand, Maurice een paar jaar geleden aan een zeldzame darmziekte waardoor de darmen geen voedsel meer opnamen. Om maar te zeggen dat succes niet vrijwaart van tegenslagen. Al zal geld het misschien iets gemakkelijker maken om wat psychologen in te huren voor de verwerking van de rouwprocessen. Als deze psychologen tenminste begaan zijn met hun patiënten en het niet uitzonderlijk voor het geld doen. En zo is de cirkel weer rond: het geld. Ik vraag mij af waar, sinds de invoering van de B.T.W. en de Euro "ons" geld naartoe is. Wie, wat, waar en wanneer? "Wie" heeft de staatkas leeggemaakt? "Wat" heeft die daarmee gedaan?  M.a.w. "waar" is het geld naartoe? En tot slot "Wanneer"?  Zou de B.T.W. de staatsschuld niet wegwerken? Zou de Euro het leven van de Europeanen niet gemakkelijker maken? Niks daarvan. Althans niet in dit land en deze regio. In deze gedachtengang duikt bij mij altijd het beeld op van het Europees Parlement. Ze herinneren mij aan de "totalitaire" parlementen van Roemenië en de vroegere U.S.S.R. Met hoeveel van "onze centen" gaan die politiekers lopen? En zijn zij dat waard? Ik bedoel: werken zij ervoor of zitten ze er gewoon hun kranten te lezen? Of te spelen met hun blackberries? Hoe lang kan dit nog doorgaan? Geef meer mogelijkheden aan de regio's en krimp die massapolitiek in.Wat zal dat besparen aan verplaatsingskosten alleen al? Om maar van de millieuvervuiling niet te spreken. Als je op de invalswegen naar Straatsburg rijdt, wordt je om de haverklap voorbijgevlogen door dure 4x4's met politieke nummerplaten. De moderne slaven, wij dus, moeten dat maar slikken en berusten. Jantje's hoofd dat is echter ook wel ontploft...Dat het zal ontploffen is wel zeker. De vraag is alleen wanneer...Over de astronomische ontslag- en meerwaardevergoedingen van de diverse CEO's geen kwaad woord...Althans voorlopig niet.
Maar ik zal te negatief zijn, gezien mijn ervaringen met advocaten, notarissen en bankdirecteuren. Zonder de vrouwen in mijn  leven te willen uitsluiten. Alle macht aan de vrouwen! De man is toch alleen maar nodig voor zijn sperma. En als hij plast in een W.C. springen de druppels twee meter hoog. Tot boven zijn hoofd...Geen kwaad woord over de hormonen van de vrouw en de stam der Amazones, want die hebben niet op Venus geleefd. Eerder op Mars.
T.C.

1 / 1: The Pretenders - Forever Young (Free Willy 2 Soundtrack)


Ik vind dat kunst, onder welke vorm ook, het hart moet beroeren. Of het  muziek is, een schilderij, een verhaal, een gedicht, een voorwerp. Als derdelaatste in de rij van mijn toptien daarom "Forever Young".
Dat daar nog "Free Willy" bijkomt, met de vraag om respect voor het leven in alle vormen, is mooi meegenomen. Natuurlijk is voor iemand, die aan het laatste kwart van zijn leven bezig is "Voor eeuwig jong" een voor de hand liggende titel om het hart te beroeren. Da's niet moeilijk. Da's gemakkelijk. Vandaag heb ik daar nog extra bij geleerd dat "de cleyen  op het kleed treden, de groten  op het hart"...Ook da's niet moeilijk...Maar daar moet ik stilaan eens leren om afstand van te nemen. Misschien zijn ze de pijn niet eens waard...We zullen zien. Op zoek naar de voorlaatste toptiener...
T.C. 

Wednesday, 25 August 2010

1 / 1: U2 - With Or Without You


With or without you I can't live. Zou Elio dit op dit eigenste ogenblik zeggen tegen Bart? 't Zou kunnen.
Een paar foto's om de Vlaamse politici tot nadenken te stemmen. In zoverre zij nog kunnen nadenken. Genez/Van Besien op kop. 
Het mausoleum van Willem van Oranje in de Nieuwe Kerk te Delft. Een speciale  figuur voor mij, die een tweetal kilometer hier vandaan afscheid nam van de Graaf van Egmont. Willem trok noorwaarts, Egmont zuidwaarts. Beiden deden dat via het Kanaal van Willebroek. Willem organiseerde in Dendermonde de Opstand der Edelen tegen het Spaanse juk en vestigde later Nederland. Egmont werd onthoofd, 05 juni 1568, op de Grote Markt van Brussel. Verdeeldheid onder de Vlaamse steden lag aan de basis van het niet-omverwerpen van de Spaanse Inquisitie.   
De kogelgaten in de muur van het Prinsenhof. Willem stierf even later in de eetzaal.

Zo zal het ongeveer geweest zijn...

Willem werd gesteund door zijn broers. Was er toen nog een hechte familie? Evengoed moest hij het met zijn leven bekopen. Baltahzar Gerards schoot Willem dood met revolvers die door Willem zelf gefinancierd werden... De opdracht om te doden kwam van Filips II van Spanje. Er is dus echt niets nieuws onder de zon: steeds opnieuw proberen Genez / Van Besien de schuld van  het mislukken van de preformatie bij De Wever te leggen. Niet beseffend dat de transfers naar het zuiden moeten ophouden en iedereen voor zijn eigen deur moet leren vegen. Een aantal mensen in dit landsgedeelte, zelfs een vrij grote meerderheid, zijn  het gekrakeel beu en willen daden en hervormingen zien. Punt aan de lijn. Hervormingen van de belastingen, het gerecht, de sociale zekerheid, verkeer, de financiering van de gewesten. BHV niet te vergeten. 't Is genoeg geweest. En de vestzak-broekzak-operaties moeten ophouden. De tijd van compromissen is voorbij.
Verliezers van verkiezingen moeten hun plaats kennen en nederig blijven.
T.C.
Pericles. 

Monday, 23 August 2010

1 / 1: Leonard Cohen - Dance Me to the End of Love [OFFICIAL VIDEO]


Nu Leonard weer even op Vlaamse bodem was, maar niet uitsluitend daarom, mijn absolute topéén-nummers. Ik weet het: over kunst kan men niet discuteren. Waarom niet eigenlijk? Omdat smaken verschillen? Wil dat dan automatisch zeggen dat er geen plaats meer is voor discussie? Discussie is nog altijd een uitwisseling van gedachten. En de dag dat we dat niet meer doen, zullen we ook niets meer opsteken van anderen. Die ons misschien net dat tikkeltje leren wat we nog nodig hadden of niet wisten. Alleen totalitaire regimes en fanatieke mensen laten geen discussie of meningsverschillen toe. Of deze blog door velen of enkelen, gelezen wordt, maakt mij niet uit. Misschien geldt hier het principe: "Wie schrijft, die blijft". Al valt dàt met dit medium nog af te wachten. Mocht mijn blogboek mij overleven, dan zal ik het toch niet kunnen navertellen. Misschien hebben mijn kleinkinderen er nog wat aan. In zoverre zij van mijn bestaan op de hoogte zullen gebracht worden. Fanatieke vaderhaat zal dat wellicht niet toelaten. We'll see.  
Vandaag nog maar eens op het fanatisme van de macht gebotst: fanatieke griffies van Eerste Aanleg die geen informatie wensen te verstrekken. Zij wanen zich nog steed onfeilbaar. "En gij klein burgertje: gij moet zwijgen want wij weten het beter". Hoe kort zijn we daar bij de totalitaire staat? Nochtans werpt men zich op als hét voorbeeld van de democratie. Maar ik heb het reeds vroeger geschreven en gezegd: ook in de Atheense stadstaat, de bakermat van de democratie, was geen democratie.
Ondanks alles hoop ik dat iemand mij naar "het einde van de Liefde" wil dansen. En als dat niet kan: dan maar alleen.
T.C.
Pericles.